Czym hammam różni się od łaźni parowej?

Hammam to rytuał kąpielowy w kilku salach o rosnącej temperaturze, z nagrzanym kamieniem göbek taşı, peelingiem kese i myciem pianą. Łaźnia parowa to jedna kabina, w której generator pary utrzymuje powietrze bliskie nasycenia przy ok. 45–55°C. W łaźni parowej się pocisz, w hammamie przede wszystkim się myjesz.

Różni się też źródło ciepła. W hammamie grzeje palenisko pod posadzką, gorący marmur i para, więc wilgotność bywa różna: od 40–60% w łaźniach suchszych po 100% w łaźniach nasyconych parą. Pomiar w tureckiej łaźni (Unübol i wsp., 2010) dał średnio 39,7°C i 84% — punkt rosy ok. 37°C, czyli poniżej temperatury skóry. W łaźni parowej 45°C i 100% punkt rosy wynosi 45°C i para stale skrapla się na ciele.

Inny jest też czas: do łaźni parowej wchodzi się na kilkanaście minut, a wizyta w hammamie z peelingiem i odpoczynkiem trwa zwykle 1,5–2 godziny. Mylące bywają nazwy — we Włoszech łaźnię parową nazywa się bagno turco, a wiktoriańska „Turkish bath” grzała suchym gorącym powietrzem.